Συμβουλευτική Εφήβων
Χώρος να εκφραστούν όσα δεν λέγονται εύκολα
Η εφηβεία είναι μια βαθιά μεταβατική περίοδος. Δεν είναι ούτε παιδική ηλικία, ούτε ενήλικη ζωή – είναι κάτι ενδιάμεσο, συχνά θολό και γεμάτο ερωτήματα. Οι αλλαγές στο σώμα, η αναζήτηση ταυτότητας, οι συγκρούσεις με τους γονείς, οι πιέσεις από το σχολείο και το κοινωνικό περιβάλλον, οι πρώτες εμπειρίες σχέσεων… όλα αυτά μπορεί να γεννούν έντονα συναισθήματα, μπλοκαρίσματα ή και συμπεριφορές που προβληματίζουν.
Η συμβουλευτική εφήβων είναι ένας ασφαλής χώρος, όπου ο/η έφηβος/η μπορεί να μιλήσει χωρίς φόβο, χωρίς να κριθεί, χωρίς να πρέπει να «είναι κάπως». Ένας χώρος όπου μπορεί να ακουστεί πραγματικά.
Τι μπορεί να φέρει ένας/μια έφηβος/η στη θεραπεία;
- Συναισθήματα άγχους, θυμού, απομόνωσης ή θλίψης
- Δυσκολίες στις σχέσεις με τους γονείς, τους φίλους ή τους δασκάλους
- Ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα ή τις επιλογές ζωής
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση ή αίσθηση ότι «δεν ανήκω πουθενά»
- Πίεση από το σχολείο, εξετάσεις, κοινωνικές προσδοκίες
- Απώλειες, αλλαγές, ή σημαντικά γεγονότα που επηρέασαν την ψυχική ισορροπία
Η θεραπευτική σχέση σε αυτή την ηλικία βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τον σεβασμό και την ειλικρίνεια. Ο στόχος δεν είναι να «διορθώσουμε» τον/την έφηβο, αλλά να του/της δώσουμε χώρο να καταλάβει τι του/της συμβαίνει και πώς μπορεί να σταθεί απέναντί του με περισσότερη κατανόηση και δύναμη.
Η θέση της οικογένειας
Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό να εμπλακούν και οι γονείς – όχι για να «παρακολουθούν», αλλά για να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο τους και το πώς μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά το παιδί τους. Άλλες φορές, η συμβουλευτική εφήβων παραμένει αυστηρά ατομική, με σεβασμό στην ανάγκη του/της εφήβου για ιδιωτικότητα και αυτονομία.
Η συστημική ματιά που φέρνω στην εργασία μου βοηθά να δούμε όχι μόνο το άτομο, αλλά και τις σχέσεις που το περιβάλλουν. Έτσι, δίνουμε νόημα στις δυσκολίες, όχι απλώς σαν «συμπτώματα», αλλά σαν κομμάτια μιας ευρύτερης ιστορίας που μπορεί – με υποστήριξη – να αλλάξει.