Η ζωή δεν σταματά ποτέ να κινείται. Πάντα θα μας καλεί με φωνές και απαιτήσεις, πάντα θα γεμίζει τις μέρες μας με υποχρεώσεις, ανησυχίες, θόρυβο και φασαρία. Υπάρχει πάντα κάτι να γίνει, κάτι να σκεφτούμε, κάποιον να ικανοποιήσουμε, κάποιον να προστατεύσουμε, κάποιον χρόνο να κερδίσουμε ή να μην χάσουμε. Η καθημερινότητα είναι ποτάμι ασταμάτητο, και οι ροές του μοιάζουν να μας παρασέρνουν.
Κι όμως… η δύναμή μας δεν βρίσκεται στο να παλέψουμε με το ποτάμι ή να προσπαθήσουμε να το σταματήσουμε. Η δύναμή μας βρίσκεται στην επιλογή… Στη στιγμή που αποφασίζουμε να μην αφήσουμε τον κόσμο να κλέψει την ηρεμία μας. Στην ικανότητα να πούμε μέσα μας: “Μπορώ να κάνω όσα πρέπει, αλλά δεν θα παραδώσω την ψυχή μου στο χάος”.
Η γαλήνη δεν είναι απουσία θορύβου. Είναι η φλόγα που κρατάμε μέσα μας παρά τον θόρυβο. Είναι η βαθιά αναπνοή που θυμόμαστε να πάρουμε όταν ο χρόνος μας τρέχει, η στιγμή που λέμε “αρκετά” και αφήνουμε το άγχος να κυλήσει σαν νερό από τα χέρια μας. Η ζωή θα συνεχίσει να απαιτεί, αλλά εμείς μπορούμε να περπατάμε ανάμεσα στις φουρτούνες με τα μάτια ανοιχτά, την καρδιά ήρεμη και την ψυχή σταθερή.
Κι έτσι, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας τρέχουν, γνωρίζουμε το μυστικό: η αληθινή δύναμη δεν είναι να ελέγχουμε τον κόσμο, αλλά να μην επιτρέπουμε στον κόσμο να ελέγχει την εσωτερική μας γαλήνη…
Δρ. Ειρήνη Παπανικολάου
Ψυχολόγος / Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια
Εικόνα: Junksuk Lee